Μίκρυναν τα όνειρά μου...
Περιορίστηκαν σε ένα...
Εσένα...

Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2009

Έγινα κλέφτης...έγινες Έρωτας!

139309459_cb9260b837.jpg


Κοιμήσου εδώ, αλλού μην πας.
Θέλω να δω ποιον θες, ποιον αγαπάς.
Τους χάρτες άπλωσα
να ονειρευτείς μια χώρα για μας.

Κοιμήσου εδώ κι εγώ θα βρω
των πειρατών το θησαυρό,
μες στο βυθό ζαφείρια και σταυρό
για σένα.

Κι ας έρθουν και στρατιές, σειρήνες και φωτιές
κι ας λιώσουν τα φτερά λόγω φιλιού
κι ας με βρει παγωνιά κελιού.

Είμαι εγώ αγέρας, κλέφτης έρωτας,
στόχος είμαι σφαίρας,
αχ, μη μ' αγαπάς.
Θεέ μου, τι σου λέω κι έχει πάει τρεις,
όσο και να φταίω, "φεύγω" μη μου πεις,
"φεύγω" μη μου πεις.

Κοιμήσου εδώ, αλλού μην πας.
Θέλω να δω ποιον θες, ποιον αγαπάς.
Τα στόρια έκλεισα,
δεν θα μας δει κανένας μαζί.

Κοιμήσου απόψε εδώ,
μην πας ξανά εκεί,
θα ψάξω για τους δυο
κι ως το πρωί
θα 'χω βρει και για μας Θεό.

11juk3p.jpg

Και εγω ;
Εγώ ψάχνω ακομη δικαιολογία....
για την παράδοση άνευ όρων...

13 σχόλια:

  1. Κοιμήσου εδώ ... αλλού μη πας... θέλω να δω.. να κρίνω, να γνωρίσω, να αισθανθώ...

    Για μένα μην ρωτάς, όχι άλλες ερωτήσεις για απόψε... απλά μείνε εδώ και εγώ φύλακας θα πετάω από πάνω σου... μη βρουν ρωγμές οι σκιές και ενοχλήσουν τα όνειρα σου...

    Απλά κοιμήσου εδώ.. αλλού μη πας.

    Αισθαντικά υπέροχο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πάντα εδώ κοιμάται..
    Στα όνειρα ομως πια...

    Πολύ ομορφο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. .... μη βρουν ρωγμές οι σκιές και ενοχλήσουν τα όνειρα σου...
    ένα όνειρο .. μπορεί να χάσει κανείς τον υπνο του για ενα όνειρο Οδοιπορε..
    Απλα
    θα μεινω ..
    Κοντα σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Υπέροχη Μαρια...
    για μερικούς τα όνειρα άργησαν,
    ας κοιμηθούμε λοιπόν περιμένοντας.Καλημεα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Υπέροχο κομμάτι και οι στίχοι μοναδικοί!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλημερα Αναστασια μου...
    ειναι μερικα τραγούδια που δεν μπορείς να τα ξεχάσεις ποτέ..ειναι κάτι τραγούδια που κλείνουν ολο το νόημα μιας ζωής
    Απλά... μοναδικά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ας κοιμηθούμε,,τα όνειρα περιμένοντας...
    Μπορεί και νάρθουν....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Tην πλάτη γύρισες ψυχρά
    πρίν δείς τα δάκρυά μου
    και πέταξες, έτσι απλά
    δίχως μια δεύτερη ματιά
    στο δρόμο την καρδιά μου

    Πέφτει βροχή, ψιλή βροχή
    ξεπλένει τα όνειρά μου
    που ποδοπάτησες εσύ
    με τόσο μίσος στην ψυχή
    πες μου γιατί ..καρδιά μου

    μοιάζει απόψε η βροχή
    σαν του Θεού το δάκρυ
    κι εγώ εκεί γονατιστός
    τιμωρημένος, μοναχός
    να κλαίω σε μιαν άκρη

    μοιάζει με αίμα η βροχή
    απόψε που ματώνω
    κι εγώ βρεγμένος, μοναχός
    ξεροσταλιάζω ο φτωχός
    και δίχως σου κρυώνω

    (Αφιερωμένο σε όλους, όσους αισθάνονται μόνοι..)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. "Και εγω ;
    Εγώ ψάχνω ακομη δικαιολογία....
    για την παράδοση άνευ όρων..."

    Πολύ καλό Βούλα μου....
    Καλό σου βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μπορεί και νάρθουν....jeminis ..περιμενοντας..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. AATON
    και δίχως σου κρυώνω ..
    Φανταστικο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Eva μου..
    παντα μια δικαιολογία ψάχνουμε...
    να δικαιολογούμε τα αδικαιολόγητα..
    καλό βράδυ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ...έρωτα κλέφτης της στιγμής, της λογικής, της θέλησης...εδώ μείνε!...
    πολυαγαπημένο τραγούδι...

    Ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Βούλα γιά τις ευχές σου...
    Φιλάκια κι ένα όμορφο βράδυ:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή










Εγώ..
Είμαι μια συναισθηματική, ανόητη..
Μια μπερδεμένη, αναποφάσιστη
Μια τρελή που δένεται με ανθρώπους, πράγματα και καταστάσεις..
Δένεται με το παρελθόν και αδυνατεί να προχωρήσει..
Ντρέπομαι γι’ αυτή την εμμονή, γιατί βλέπω πως δεν κάνει καλό..
Ακόμη και τα ασήμαντα δεν μπορώ να τα αφήσω πίσω..
Ούτε κακία κρατώ σε όσους με πλήγωσαν με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο..
Ούτε το τέλος αντιλαμβάνομαι όταν έρθει..
Το αρνούμαι και επιμένω να ανάβω τα κεριά που μου σβήνει ο άνεμος..

Είμαι μια αθεράπευτη ονειροπόλα
Κι αν μένω με τα πόδια κολλημένα στη γη, δεν περιμένω λύπηση ή οίκτο
Το δικό μου παραμύθι ακόμα το ψάχνω
Και δεν χαρίζομαι ούτε πουλιέμαι ούτε δανείζομαι..
Είμαι καλά με αυτά που έχω και μ’ εκείνα που κυνηγώ
Πάντα είμαι ειλικρινής και ας έχω να αντιμετωπίσω όλο το ψέμα του κόσμου
Δεν θα αλλάξω για κανέναν που δεν μου μοιάζει
Θα τον εκτιμήσω γι’ αυτό που είναι αλλά δεν μπορώ να του κάνω τη χάρη ν’ αλλάξω
Και ίσως ακόμη κι αν το ήθελα.. δεν νομίζω οτι είναι εφικτό..
Προσπαθώ να εξωθήσω τον κόσμο μου στα άκρα του
Όσο μπορώ για να φτάσω κοντά σε όσα θεωρώ ιδανικά
Κάπου κάπου σκέφτομαι πως θα ήταν πολύ πιο εύκολο
Αν ήμουν διαφορετική..
Αν ήμουν σαν όλους τους άλλους..
Αν τα πέρναγα όλα εύκολα χωρίς να με αγγίζει τίποτα..
Ίσως και να υπάρχουν άτομα εκεί έξω που με βλέπουν έτσι
Εκείνοι που βλέπουν την προσποιητά αδιάφορη μάσκα που φοράω κατα καιρούς
Και με βαφτίζουν αναίσθητη
Μ’ αυτούς δεν θα έπρεπε καν να ασχοληθώ
Μα να που είμαι φτιαγμένη έτσι.. ώστε να με νοιάζει
Όχι, ξέρεις κάτι? Δεν το μετανιώνω αυτό
Ξέρω τι είμαι και δεν θα μπω στον κόπο να το αποδείξω σε κανέναν
Είμαι καλά.. είμαι καλά.. είμαι καλά..
Μα δυσκολεύομαι τόσο να καταλάβω..
Κάποια πράγματα απλά δεν τα χωράει ο νους μου

Τους φοβάμαι τους ανθρώπους που δεν είναι σαν εμένα..

Αλκυόνη Παπαδάκη




47_nw.jpg













Μια γλυκιά βραχνή τσακισμένη μελωδία..


Αφιερωμένη εξαιρετικά... σ' αυτούς που χάθηκαν στους δρόμους της ζωής..





Ίσως... γιατί νόμιζαν... πως η περιπλάνηση έκρυβε την απάντηση που γύρευαν..!


Ίσως... γιατί δε γούσταραν καμιά απάντηση..!


Ίσως... γιατί δεν είδαν πουθενά... κάποιο σήμα για να οδηγηθούν..


κάποιο στέγαστρο... για να κρύψουν... έστω και προσωρινά τα όνειρά τους..!





Ίσως γιατί________ Αγάπησαν πολύ.... !!





AΛΚΥΟΝΗ..

-------------------------
dark.gif

 Μην μιλάς για αγάπες που πεθάναν.
Μην ζητάς έρωτες που έχουν ήδη σβήσει.
Μην αναζητάς πάθη που,ίσως,ποτέ δεν υπήρξαν.
Μην με ψάχνεις.
Με σκότωσες εκείνη την νυχτιά, που το φεγγάρι έκλαιγε στο πλάι μου και ο ουρανός, μαυροφορεμένος, με έθαβε με όσα αστέρια είχαν απομείνει.
 Δεν θυμάσαι?
Εκεί ήσουν...με δυο ρόδα στο ένα χέρι, σάπια.. ..από ψέματα και υποσχέσεις της στιγμής.
Στο άλλο χέρι κρατούσες ένα μαχαίρι. Δεν θυμάσαι?
Με αυτό το μαχαίρι κομμάτιασες τα όνειρα μου..
Δεν θυμάσαι?
Ακόμη υπάρχουν κάποια κομμάτια, σκορπισμένα στο χαλί εκείνο, που μου έπιανες το χέρι μου έλεγες πως θα ταξιδεύουμε μαζί στον ουρανό και στον χρόνο.
Κάποια τα μάζεψα σιγά-σιγά και κάπου στην διαδρομή, αναστήθηκα..
Μην με ψάχνεις.
Έφυγα.
ΦΑΝΗ Π.

Οι άνθρωποι το πιο συχνά
δεν ξέρουν τι να κάνουνε τα χέρια τους

Τα δίνουν - τάχα χαιρετώντας - σ' άλλους

Τ' αφήνουνε να κρέμονται σαν αποφύσεις άνευρες

Ή - το χειρότερο -

τα ρίχνουνε στις τσέπες τους
και τα ξεχνούνε

Στο μεταξύ ένα σωρό κορμιά μένουν αχάιδευτα

Ένα σωρό ποιήματα άγραφα








Σ' αγαπώ μα δε χωράει πουθενά να σου το γράψω


θα στο πω κι ύστερα άλλο να μιλώ θα πάψω.




7 Μαΐου 2007 .Πηγή Καφετζοπούλου.

Aφού εγώ νιώθω πως είσαι εδώ, πρέπει κι εσύ να μη νιώθεις ότι λείπω. ...
Φεγγάρια είμαστε...
κομμένα στα δυο
Γεννάμε θολό φως... παγωμένες ψυχές κουβαλάμε
Ο χρόνος σταμάτησε σε μια λάθος λέξη...
Τα φιλιά δεν αφήνουν πια σημάδια
Η μοναξιά ξεκίνησε το ταξίδι της
στα γκρίζα μονοπάτια που της φτιάξαμε...
Κι εσύ ακόμα σιγοψιθυρίζεις κάποιους στίχους
που δεν έγραψα για σένα...
Χρήστος Καριώτης.
Φεύγω και σε παίρνω μαζί μου.
Θα θυμάμαι πάντα τα βουρκωμένα τούτη την ώρα μάτια σου, το θλιμμένο βλέμμα σου.
Ποιός ξέρει τι είναι αυτό που αποφασίζει τώρα για λογαριασμό μου!
Φεύγω, αλλά να ξέρεις θα σε αγαπώ πάντα.
Όταν βραδιάζει εκεί που πάω, το φεγγάρι θα'ρχεται προς εσένα...
κι εγώ, κάθε βράδυ θα το ακολουθώ...
Θα παίρνω το δρόμο του φεγγαριού και θα πέφτω στην αγκαλιά σου...
Ό. Αβρααμίδης

Κάποια ερωτεύτηκε τον κηπουρό των άστρων και δεν μπορεί να ζήσει πια χωρίς αυτόν.
Μαζί του όμως να σμίξει δεν είναι δυνατόν.
Τεράστια η απόσταση που τους χωρίζει.
Η μοίρα της ορίζει να μην τον δει ποτέ.
Στη γη ξαπλώνει, παραδίνεται ανάσκελα στη γύρη των ουράνιων λουλουδιών
και
άγρια χαράματα, χαράζει στο χαρτί τούτο το μήνυμα:
Γύρνα ξανά σε μένα, νύχτα μου, τυφλός θα μείνω δίχως το σκοτάδι σου.
Αργύρη Χιόνη

Tα τραγούδια δεν είναι άνθρωποι, αλλά θεία πλάσματα.
Αγαπήστε με τους λες και σ' αγαπάνε.