Μίκρυναν τα όνειρά μου...
Περιορίστηκαν σε ένα...
Εσένα...

Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009

κι ας ...

...ARMATAN...




...πιάστηκα απ' το τελευταίο φως της μέρας

έτσι, στο μισοσκόταδο ήθελα να τρυπώσω
στο βλέμμα σου,
σαν κλέφτης
κλέφτης στιγμών κι εντυπώσεων,
κλέφτης αρωμάτων εξαίσιων...
η μυρωδιά που στάζει σαν δάκρυ απ' την παλάμη σου
η λέξη αγέρας που θροίζει στο ρο
τα βήματά σου που σβήνουν στο βάθος της κουζίνας...
στις βλεφαρίδες σου κρεμιέμαι
σαν παιδί άτακτο,
είμαι...το λες και το ξέρω
τριγύρω μου παλιώνουν βιβλία κι αποτσίγαρα
ιδέες νέες που σκονίζονται από παλιων νοημάτων την ορμή
δρόμος χωμάτινος
κακοτράχαλο μονοπάτι...
ο καφές μου πικρός
μα το γέλιο σου ζάχαρη
δαγκώνω τις άκρες των χειλιών σου
και ροδίζει ο ουρανός...
ψάχνω ένα κομμάτι γης γαλανό και πράσινο
με ήλιους κόκκινους κι ασημένια φεγγάρια
μ' αστέρια που χορεύουν στης μελωδίας το τέμπο
κι ας βρέχει...
ακόμα ψάχνω μια στεριά να χωρέσει τα όνειρά μου
και μια θάλασσα να ταξιδέψει την αγάπη μου
κι ας κοιτάει ο ουρανός περιγελώντας...
τα δάκρυά σου θα κάνω βροχή μου
να καρπίσει η ψυχή μου
βρέξε αγάπη μου
ν' ανθίσει ο έρωτας
καρπό να δέσει του φιλιού σου ο σπόρος
κι εγώ ταξιδευτής να μείνω
του δρόμου γητευτής
κι αιχμάλωτός σου πάντα...
--------------------
θα μου χαρίσεις αυτόν το χορό?
κι ας μην ξέρω να χορεύω...




ΒΟΥΛΑ


Ενισχύεις την προσδοκία της επιθυμίας..
Ξέρεις..
Ακούω τη μυρωδιά σου
Αυτή που ακολουθεί την πορεία σου.

Έρχεσαι!





Τώρα ξέρεις πως νιώθω!

13 σχόλια:

  1. Πραγματικά υπέροχο,
    έντονα συναισθήματα, ξέχειλα στην κάθε λέξη σου.
    Ένας χορός ερωτικός σαν χάδι
    σαν φιλί.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ενας ερωτικός χορός..
    πράγματι Αναστασία μου,
    γιαυτο ενέδωσα στον πειρασμό να συμπληρώσω και γω κάτι απο μένα στην ανάρτηση της Αρματαν!!!
    Φανταστική η γραφή της!
    Φανταστικό το κλέψιμο μου!!!!
    Καλησπέρα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΟΛΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΚΑΙ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΓΕΥΤΙΚΗ.ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. πω πω πω πραγματικα παρα πολυ ωραιο
    Μπράβο μου αρεσε πολυ ο λογος αυτος
    Οσο για την δευτερη φωτο... τελεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. "μα το γέλιο σου ζάχαρη
    δαγκώνω τις άκρες των χειλιών σου
    και ροδίζει ο ουρανός... "

    Είναι σαν τα χείλη που ξέρω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. να σε καλα O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟ μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. καλησπερα Μαρια μου...ευχαριστώ,οσο για την φωτο...δικιά σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΑΝΤ' ΑΥΤΟΥ ....φανταστκη απαντηση...
    σαν τα χείλια που ξέρω!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!
    πολυ ομορφος λογος...
    μαγευτικο...
    ερωτικος χορος...κι ας μην ξερω να χορευω...

    νεραιδενια φιλακια γλυκια μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ανατρίχιασα.. Σα διάλογος.. Σαν πήγαινε και έλα.. Σαν έρχομαι και περιμένω..
    Υπέροχη σύμπραξη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. υπέροχη ανάρτηση...

    μοναδική...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Βούλα μου είσαι καλλιτέχνης! Πριν κοιμηθώ, τα βράδια, σε επισκέπτομαι. Έτσι οδεύω ελαφρύτερος προς ανάπαυση...

    Τα φιλιά μου και τις καληνύχτες μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ερωτισμός!!!
    Χορός μοναδικός,σπουδαίος και υπέροχος...
    Φανταστική γραφή καικλέψιμο του έρωτα.
    Έχω όμως,ένσταση.
    Δεν κλέβουμε εμείς τον έρωτα .
    Αυτός μας τυρανάει
    μπαίνοντας στις ψυχές μας να τις κλέψει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή










Εγώ..
Είμαι μια συναισθηματική, ανόητη..
Μια μπερδεμένη, αναποφάσιστη
Μια τρελή που δένεται με ανθρώπους, πράγματα και καταστάσεις..
Δένεται με το παρελθόν και αδυνατεί να προχωρήσει..
Ντρέπομαι γι’ αυτή την εμμονή, γιατί βλέπω πως δεν κάνει καλό..
Ακόμη και τα ασήμαντα δεν μπορώ να τα αφήσω πίσω..
Ούτε κακία κρατώ σε όσους με πλήγωσαν με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο..
Ούτε το τέλος αντιλαμβάνομαι όταν έρθει..
Το αρνούμαι και επιμένω να ανάβω τα κεριά που μου σβήνει ο άνεμος..

Είμαι μια αθεράπευτη ονειροπόλα
Κι αν μένω με τα πόδια κολλημένα στη γη, δεν περιμένω λύπηση ή οίκτο
Το δικό μου παραμύθι ακόμα το ψάχνω
Και δεν χαρίζομαι ούτε πουλιέμαι ούτε δανείζομαι..
Είμαι καλά με αυτά που έχω και μ’ εκείνα που κυνηγώ
Πάντα είμαι ειλικρινής και ας έχω να αντιμετωπίσω όλο το ψέμα του κόσμου
Δεν θα αλλάξω για κανέναν που δεν μου μοιάζει
Θα τον εκτιμήσω γι’ αυτό που είναι αλλά δεν μπορώ να του κάνω τη χάρη ν’ αλλάξω
Και ίσως ακόμη κι αν το ήθελα.. δεν νομίζω οτι είναι εφικτό..
Προσπαθώ να εξωθήσω τον κόσμο μου στα άκρα του
Όσο μπορώ για να φτάσω κοντά σε όσα θεωρώ ιδανικά
Κάπου κάπου σκέφτομαι πως θα ήταν πολύ πιο εύκολο
Αν ήμουν διαφορετική..
Αν ήμουν σαν όλους τους άλλους..
Αν τα πέρναγα όλα εύκολα χωρίς να με αγγίζει τίποτα..
Ίσως και να υπάρχουν άτομα εκεί έξω που με βλέπουν έτσι
Εκείνοι που βλέπουν την προσποιητά αδιάφορη μάσκα που φοράω κατα καιρούς
Και με βαφτίζουν αναίσθητη
Μ’ αυτούς δεν θα έπρεπε καν να ασχοληθώ
Μα να που είμαι φτιαγμένη έτσι.. ώστε να με νοιάζει
Όχι, ξέρεις κάτι? Δεν το μετανιώνω αυτό
Ξέρω τι είμαι και δεν θα μπω στον κόπο να το αποδείξω σε κανέναν
Είμαι καλά.. είμαι καλά.. είμαι καλά..
Μα δυσκολεύομαι τόσο να καταλάβω..
Κάποια πράγματα απλά δεν τα χωράει ο νους μου

Τους φοβάμαι τους ανθρώπους που δεν είναι σαν εμένα..

Αλκυόνη Παπαδάκη




47_nw.jpg













Μια γλυκιά βραχνή τσακισμένη μελωδία..


Αφιερωμένη εξαιρετικά... σ' αυτούς που χάθηκαν στους δρόμους της ζωής..





Ίσως... γιατί νόμιζαν... πως η περιπλάνηση έκρυβε την απάντηση που γύρευαν..!


Ίσως... γιατί δε γούσταραν καμιά απάντηση..!


Ίσως... γιατί δεν είδαν πουθενά... κάποιο σήμα για να οδηγηθούν..


κάποιο στέγαστρο... για να κρύψουν... έστω και προσωρινά τα όνειρά τους..!





Ίσως γιατί________ Αγάπησαν πολύ.... !!





AΛΚΥΟΝΗ..

-------------------------
dark.gif

 Μην μιλάς για αγάπες που πεθάναν.
Μην ζητάς έρωτες που έχουν ήδη σβήσει.
Μην αναζητάς πάθη που,ίσως,ποτέ δεν υπήρξαν.
Μην με ψάχνεις.
Με σκότωσες εκείνη την νυχτιά, που το φεγγάρι έκλαιγε στο πλάι μου και ο ουρανός, μαυροφορεμένος, με έθαβε με όσα αστέρια είχαν απομείνει.
 Δεν θυμάσαι?
Εκεί ήσουν...με δυο ρόδα στο ένα χέρι, σάπια.. ..από ψέματα και υποσχέσεις της στιγμής.
Στο άλλο χέρι κρατούσες ένα μαχαίρι. Δεν θυμάσαι?
Με αυτό το μαχαίρι κομμάτιασες τα όνειρα μου..
Δεν θυμάσαι?
Ακόμη υπάρχουν κάποια κομμάτια, σκορπισμένα στο χαλί εκείνο, που μου έπιανες το χέρι μου έλεγες πως θα ταξιδεύουμε μαζί στον ουρανό και στον χρόνο.
Κάποια τα μάζεψα σιγά-σιγά και κάπου στην διαδρομή, αναστήθηκα..
Μην με ψάχνεις.
Έφυγα.
ΦΑΝΗ Π.

Οι άνθρωποι το πιο συχνά
δεν ξέρουν τι να κάνουνε τα χέρια τους

Τα δίνουν - τάχα χαιρετώντας - σ' άλλους

Τ' αφήνουνε να κρέμονται σαν αποφύσεις άνευρες

Ή - το χειρότερο -

τα ρίχνουνε στις τσέπες τους
και τα ξεχνούνε

Στο μεταξύ ένα σωρό κορμιά μένουν αχάιδευτα

Ένα σωρό ποιήματα άγραφα








Σ' αγαπώ μα δε χωράει πουθενά να σου το γράψω


θα στο πω κι ύστερα άλλο να μιλώ θα πάψω.




7 Μαΐου 2007 .Πηγή Καφετζοπούλου.

Aφού εγώ νιώθω πως είσαι εδώ, πρέπει κι εσύ να μη νιώθεις ότι λείπω. ...
Φεγγάρια είμαστε...
κομμένα στα δυο
Γεννάμε θολό φως... παγωμένες ψυχές κουβαλάμε
Ο χρόνος σταμάτησε σε μια λάθος λέξη...
Τα φιλιά δεν αφήνουν πια σημάδια
Η μοναξιά ξεκίνησε το ταξίδι της
στα γκρίζα μονοπάτια που της φτιάξαμε...
Κι εσύ ακόμα σιγοψιθυρίζεις κάποιους στίχους
που δεν έγραψα για σένα...
Χρήστος Καριώτης.
Φεύγω και σε παίρνω μαζί μου.
Θα θυμάμαι πάντα τα βουρκωμένα τούτη την ώρα μάτια σου, το θλιμμένο βλέμμα σου.
Ποιός ξέρει τι είναι αυτό που αποφασίζει τώρα για λογαριασμό μου!
Φεύγω, αλλά να ξέρεις θα σε αγαπώ πάντα.
Όταν βραδιάζει εκεί που πάω, το φεγγάρι θα'ρχεται προς εσένα...
κι εγώ, κάθε βράδυ θα το ακολουθώ...
Θα παίρνω το δρόμο του φεγγαριού και θα πέφτω στην αγκαλιά σου...
Ό. Αβρααμίδης

Κάποια ερωτεύτηκε τον κηπουρό των άστρων και δεν μπορεί να ζήσει πια χωρίς αυτόν.
Μαζί του όμως να σμίξει δεν είναι δυνατόν.
Τεράστια η απόσταση που τους χωρίζει.
Η μοίρα της ορίζει να μην τον δει ποτέ.
Στη γη ξαπλώνει, παραδίνεται ανάσκελα στη γύρη των ουράνιων λουλουδιών
και
άγρια χαράματα, χαράζει στο χαρτί τούτο το μήνυμα:
Γύρνα ξανά σε μένα, νύχτα μου, τυφλός θα μείνω δίχως το σκοτάδι σου.
Αργύρη Χιόνη

Tα τραγούδια δεν είναι άνθρωποι, αλλά θεία πλάσματα.
Αγαπήστε με τους λες και σ' αγαπάνε.