Μίκρυναν τα όνειρά μου...
Περιορίστηκαν σε ένα...
Εσένα...

Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

σπάζοντας το φράγμα της μοναξιάς...


κόντρα στο φως Σου πάω
μάτια μου,
μονάχα για να με τυφλώνει,
δεν την ζητάω πια
την γνώση των ματιών,
η γνώση της αφής
μου λείπει...
σκαλί - σκαλί
στο κορμί σου
ν' ανέβω
έρποντας...
γόνατα και χέρια και δάχτυλα
όλα ένα
πάνω στη σάρκα σου
να λιώνουν...
κι ένα φιλί
που ν' αναβλύζει
κόκκινη φλόγα...
τις περιοχές της αγρύπνιας μου
να οριοθετεί...
καίγοντας
να σε λεηλατώ,
σβήνοντας
να σε παίρνω...
και πάλι ξανά,
απ' την αρχή
- και πάντα αρχή για μας -
να σε κουρσεύω
σαν πόλη περήφανη
και σαν άπαρτο κάστρο...
και κουρσεύοντας Σε
αιχμάλωτη
στην κραυγή του πόθου σου
να δένομαι...
μαζί σου..
δεσμά ακατάλυτα
και σύνδεσμοι αιώνιοι...
μαζί...
ενωμένοι με φως και φωτιά
με λαχτάρα κι αγρύπνια
μαζί...
Ζωή μου!

παραθυρο.jpg

Κοίταξα τον ουρανό απόψε.
Είδα τα σύννεφα και ανέβηκα εκεί ψηλά...
Μαζί τους.
Νύχτωσε στα μάτια μου....στα μάτια σου...
Κι ήρθαν οι στιγμές που νιώθω τόσο αδύναμη και μόνη...
Και ήθελα να σου μιλήσω...
Όπως τώρα...
Αλλά θα σιωπήσω και πάλι...

Αφήνω ένα χαιρετισμό ...
Και ένα χάδι στην καρδιά σου ....
Έτσι για κάποιο.....χωρίς ιδιαίτερο ....λόγο!
petala.jpg

17 σχόλια:

  1. Μα ούτε μια κουβέντα, οτι αλλάξαμε γειτονιά!!!!!
    Φιλενάδα θα σε μαλώσω!!!!
    :)
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όμορφη που είναι η νύχτα... Ο κόσμος, η σιωπή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Βούλα μου καλησπέρα.....
    Ωραία φώτο, πόσο θα ήθελα να ήμουν η κοπέλα στη φωτογραφία......
    Να έμενα σε αυτό το σπίτι, με αυτή τη θέα!!!!!!
    Καλό απόγευμα......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δημητρη μου...Καλημερα!Δεν άλλαξα γειτονιά καλάι μου,απο δω έκανα την αρχη και παρέμεινα!Αλλα την τρελή γειτονιά μας δεν μπορώ να την αφήσω με τίποτα!!!Εσυ ομως να είσαι εδω και να μη πεις κουβέντα;Θα σε μαλώσω!!!Μια ομορφη Κυριακή σου εύχομαι και Εις το επανιδείν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Νότια της νύχτας!!!!!!!Ο τιτλος σου και μονο μαγεύει..!Την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλημέρα Φουλη με το όμορφο σκουφάκι!!Αχ μάτια μου και γω την ιδια επιθυμία εχω...αλλά που;
    Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Και μένα μαγεύει η νύχτα
    κι η νύχτα μαγεύει άλλους,
    και μετά... Λέμε ας μη ξημέρωνε ποτέ. Καλό απόγευμα να 'χεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. καλο σου βραδυ Νότια !!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Νύχτες.. ασέληνες..
    Μα τώρα ξημέρωσε.
    Καλημέρα..
    Φώτισε λίγο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. jacki ..jacki μου...μου φαίνεται χάσαμε τ αυγά και τα καλάθια μάλλον για φώτισμα λες εσυ;Καλημέρα, Καλο Μηνα, Καλο Καλοκαίρι και ολα τα αλλα Καλα Σιωπη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Δεν χρειάζεται λόγος για κάποιο χαιρετισμό
    Και το χάδι στην καρδιά είναι το φως στο σκοτάδι!!

    Καλό μήνα καλή μου Βούλα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. καλο μήνα και καλο καλοκαίρι Αναστασια μου!Μακαρι..δεν αντέχω άλλους αποχωρισμούς στην ζωή μου...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Νύχτες μαγικές,,,,
    σπαρμένες μ'άστρα...
    Όμορφες και μ'αρέσουν,,,
    μέσα στη σιωπή...
    Σσσςςς,,,
    μη μιλάτε,,,
    Ονειρευτείτε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. δυο ονειρεύονται παντα καλύτερα αγαπημένε μου jeminis!Ετσι μονο λάμπουν τ αστέρια ακομη πιο δυνατα...Καλό μας καλοκαίρι και απ αυτη την γειτονιά!Αχ θα με φάει αυτο το δίπορτο....:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. σαν κάστρο το σώμα σου, σαν σκιά η μορφή σου και μέσα από εκείνα τα χάδια σε βλέπω σε αγγίζω... είσαι εδώ και είμαι εκεί, και πάλι μαζί... κάτω από τα ίδια άστρα, δίπλα στο ίδιο φεγγάρι... χρώμα και μουσική... κάθε σου λέξη, κάθε πράξη....

    καλησπέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Έτσι απλά, χωρίς λόγο ιδιαίτερο χαιδεύεις και απόψε τη νυχτιά που σε πλημμυρίζει με αιθέρια
    αρώματα...

    Πολύ όμορφο!

    Την καλησπέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή










Εγώ..
Είμαι μια συναισθηματική, ανόητη..
Μια μπερδεμένη, αναποφάσιστη
Μια τρελή που δένεται με ανθρώπους, πράγματα και καταστάσεις..
Δένεται με το παρελθόν και αδυνατεί να προχωρήσει..
Ντρέπομαι γι’ αυτή την εμμονή, γιατί βλέπω πως δεν κάνει καλό..
Ακόμη και τα ασήμαντα δεν μπορώ να τα αφήσω πίσω..
Ούτε κακία κρατώ σε όσους με πλήγωσαν με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο..
Ούτε το τέλος αντιλαμβάνομαι όταν έρθει..
Το αρνούμαι και επιμένω να ανάβω τα κεριά που μου σβήνει ο άνεμος..

Είμαι μια αθεράπευτη ονειροπόλα
Κι αν μένω με τα πόδια κολλημένα στη γη, δεν περιμένω λύπηση ή οίκτο
Το δικό μου παραμύθι ακόμα το ψάχνω
Και δεν χαρίζομαι ούτε πουλιέμαι ούτε δανείζομαι..
Είμαι καλά με αυτά που έχω και μ’ εκείνα που κυνηγώ
Πάντα είμαι ειλικρινής και ας έχω να αντιμετωπίσω όλο το ψέμα του κόσμου
Δεν θα αλλάξω για κανέναν που δεν μου μοιάζει
Θα τον εκτιμήσω γι’ αυτό που είναι αλλά δεν μπορώ να του κάνω τη χάρη ν’ αλλάξω
Και ίσως ακόμη κι αν το ήθελα.. δεν νομίζω οτι είναι εφικτό..
Προσπαθώ να εξωθήσω τον κόσμο μου στα άκρα του
Όσο μπορώ για να φτάσω κοντά σε όσα θεωρώ ιδανικά
Κάπου κάπου σκέφτομαι πως θα ήταν πολύ πιο εύκολο
Αν ήμουν διαφορετική..
Αν ήμουν σαν όλους τους άλλους..
Αν τα πέρναγα όλα εύκολα χωρίς να με αγγίζει τίποτα..
Ίσως και να υπάρχουν άτομα εκεί έξω που με βλέπουν έτσι
Εκείνοι που βλέπουν την προσποιητά αδιάφορη μάσκα που φοράω κατα καιρούς
Και με βαφτίζουν αναίσθητη
Μ’ αυτούς δεν θα έπρεπε καν να ασχοληθώ
Μα να που είμαι φτιαγμένη έτσι.. ώστε να με νοιάζει
Όχι, ξέρεις κάτι? Δεν το μετανιώνω αυτό
Ξέρω τι είμαι και δεν θα μπω στον κόπο να το αποδείξω σε κανέναν
Είμαι καλά.. είμαι καλά.. είμαι καλά..
Μα δυσκολεύομαι τόσο να καταλάβω..
Κάποια πράγματα απλά δεν τα χωράει ο νους μου

Τους φοβάμαι τους ανθρώπους που δεν είναι σαν εμένα..

Αλκυόνη Παπαδάκη




47_nw.jpg













Μια γλυκιά βραχνή τσακισμένη μελωδία..


Αφιερωμένη εξαιρετικά... σ' αυτούς που χάθηκαν στους δρόμους της ζωής..





Ίσως... γιατί νόμιζαν... πως η περιπλάνηση έκρυβε την απάντηση που γύρευαν..!


Ίσως... γιατί δε γούσταραν καμιά απάντηση..!


Ίσως... γιατί δεν είδαν πουθενά... κάποιο σήμα για να οδηγηθούν..


κάποιο στέγαστρο... για να κρύψουν... έστω και προσωρινά τα όνειρά τους..!





Ίσως γιατί________ Αγάπησαν πολύ.... !!





AΛΚΥΟΝΗ..

-------------------------
dark.gif

 Μην μιλάς για αγάπες που πεθάναν.
Μην ζητάς έρωτες που έχουν ήδη σβήσει.
Μην αναζητάς πάθη που,ίσως,ποτέ δεν υπήρξαν.
Μην με ψάχνεις.
Με σκότωσες εκείνη την νυχτιά, που το φεγγάρι έκλαιγε στο πλάι μου και ο ουρανός, μαυροφορεμένος, με έθαβε με όσα αστέρια είχαν απομείνει.
 Δεν θυμάσαι?
Εκεί ήσουν...με δυο ρόδα στο ένα χέρι, σάπια.. ..από ψέματα και υποσχέσεις της στιγμής.
Στο άλλο χέρι κρατούσες ένα μαχαίρι. Δεν θυμάσαι?
Με αυτό το μαχαίρι κομμάτιασες τα όνειρα μου..
Δεν θυμάσαι?
Ακόμη υπάρχουν κάποια κομμάτια, σκορπισμένα στο χαλί εκείνο, που μου έπιανες το χέρι μου έλεγες πως θα ταξιδεύουμε μαζί στον ουρανό και στον χρόνο.
Κάποια τα μάζεψα σιγά-σιγά και κάπου στην διαδρομή, αναστήθηκα..
Μην με ψάχνεις.
Έφυγα.
ΦΑΝΗ Π.

Οι άνθρωποι το πιο συχνά
δεν ξέρουν τι να κάνουνε τα χέρια τους

Τα δίνουν - τάχα χαιρετώντας - σ' άλλους

Τ' αφήνουνε να κρέμονται σαν αποφύσεις άνευρες

Ή - το χειρότερο -

τα ρίχνουνε στις τσέπες τους
και τα ξεχνούνε

Στο μεταξύ ένα σωρό κορμιά μένουν αχάιδευτα

Ένα σωρό ποιήματα άγραφα








Σ' αγαπώ μα δε χωράει πουθενά να σου το γράψω


θα στο πω κι ύστερα άλλο να μιλώ θα πάψω.




7 Μαΐου 2007 .Πηγή Καφετζοπούλου.

Aφού εγώ νιώθω πως είσαι εδώ, πρέπει κι εσύ να μη νιώθεις ότι λείπω. ...
Φεγγάρια είμαστε...
κομμένα στα δυο
Γεννάμε θολό φως... παγωμένες ψυχές κουβαλάμε
Ο χρόνος σταμάτησε σε μια λάθος λέξη...
Τα φιλιά δεν αφήνουν πια σημάδια
Η μοναξιά ξεκίνησε το ταξίδι της
στα γκρίζα μονοπάτια που της φτιάξαμε...
Κι εσύ ακόμα σιγοψιθυρίζεις κάποιους στίχους
που δεν έγραψα για σένα...
Χρήστος Καριώτης.
Φεύγω και σε παίρνω μαζί μου.
Θα θυμάμαι πάντα τα βουρκωμένα τούτη την ώρα μάτια σου, το θλιμμένο βλέμμα σου.
Ποιός ξέρει τι είναι αυτό που αποφασίζει τώρα για λογαριασμό μου!
Φεύγω, αλλά να ξέρεις θα σε αγαπώ πάντα.
Όταν βραδιάζει εκεί που πάω, το φεγγάρι θα'ρχεται προς εσένα...
κι εγώ, κάθε βράδυ θα το ακολουθώ...
Θα παίρνω το δρόμο του φεγγαριού και θα πέφτω στην αγκαλιά σου...
Ό. Αβρααμίδης

Κάποια ερωτεύτηκε τον κηπουρό των άστρων και δεν μπορεί να ζήσει πια χωρίς αυτόν.
Μαζί του όμως να σμίξει δεν είναι δυνατόν.
Τεράστια η απόσταση που τους χωρίζει.
Η μοίρα της ορίζει να μην τον δει ποτέ.
Στη γη ξαπλώνει, παραδίνεται ανάσκελα στη γύρη των ουράνιων λουλουδιών
και
άγρια χαράματα, χαράζει στο χαρτί τούτο το μήνυμα:
Γύρνα ξανά σε μένα, νύχτα μου, τυφλός θα μείνω δίχως το σκοτάδι σου.
Αργύρη Χιόνη

Tα τραγούδια δεν είναι άνθρωποι, αλλά θεία πλάσματα.
Αγαπήστε με τους λες και σ' αγαπάνε.