Μίκρυναν τα όνειρά μου...
Περιορίστηκαν σε ένα...
Εσένα...

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2009

Σιγά μην τα βάψω μαύρα

Από παντού τρυπώνει ο έρωτας.
Κι από αεράκι καλοκαιρινό, γίνεται άνεμος άγριος, άνεμος αλήτης που ξέρει να με ξελογιάζει και να με παρασέρνει μέχρι τα πιο τρελά μου όνειρα.
Κι εγώ αφήνομαι στα χέρια του και χάνομαι μαζί του χωρίς ν αφήνω πετραδάκια πίσω μου να ξαναβρώ το δρόμο μου.
Μα κι αν χαθώ, σιγά μην τα βάψω μαύρα!
Εγώ πάντα αφήνω ένα παράθυρο της καρδιάς μου ανοιχτό για το επόμενο αεράκι που θα φυσήξει και θα μου κλείσει πονηρά το μάτι...
Ελίζα Σολέα
blauroseB SB.JPG

ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΑΝΤΑΜΩΣΗ!

13 σχόλια:

  1. Που πας;
    Ελπίζω η αντάμωση να είναι με τον έρωτα και να μην φεύγεις σωστά; : )))
    Ο έρωτας τρυπώνει από παντού αλλά νομίζω πως εγώ πρέπει να έχω όλες τις θύρες κλειστές : (

    Καλη σου μέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ποιος έρωτας....
    Αυτός που μπορεί να σου χαρίσει μόνο μερικές ώρες.
    Αυτός που ο χρόνος του είναι περιορισμένος, γιατί
    "πρέπει" να τον μοιράσει, και μάλιστα άνισα.
    Αυτός που δεν μπορεί να σου υποσχεθεί ένα κοινό
    αύριο. Αυτός που ανήκει σε μια άλλη και έψαξε να
    βρει ακόμη μία. Εσένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλό μήνα...
    Εμμέσως πλην σαφώς, μας λες ότι την κοπανάς.......
    Καλά να περάσεις, όπου και αν πας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Και γω Αναστασία μου..
    κλειστές πόρτες και παράθυρα για σιγουριά!!!!
    Και η αντάμωση είναι με σας..
    τα είπαμε.....
    Απλά την Τρίτη πετάω για κάτω και εχω πολλές ετοιμασίες....
    Διακοπές χρειάζομαι και οχι έρωτες προς το παρόν.!!!!
    Τα λέμε το αλλο Σάββατο κορίτσι μου και απο κοντά..:) :) :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φιλια.....
    Κανένας δεν ανήκει σε κανέναν,αυτό είναι το κυριότερο...
    Και έπειτα είναι μόνο ενα ανάλαφρο κείμενο που μου άρεσε!
    Δεν κυνηγάω χειμερες και εφήμερες απολαύσεις αν αυτο εννοείς...
    Κατεβαίνω Ελλάδα και το μόνο που χαίρομαι ειναι οτι θα βρεθώ με αρκετούς απο την παρέα που μου κρατάει συντροφιά όλους αυτούς τους μήνες!!!!Αυτό και μόνο!!!!Τα φιλιά μου κι απο μενα Αστερι μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Φουληηηηηηηηηη μουυυυ!
    Καλο μήνα μάτια μου...
    Και ναι την κοπανάω για 10 μέρες διακοπές στην πατρίδα....
    Μετά πάλι εδω κοντά σας!!!!
    Αρκεί να μη με ξεχάσετε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. το μόνο που θέλω να πιστεύω είναι ότι θα κάνεις τα πάντα για να περάσεις... όχι απλά καλά... αλλά τέλεια... πιο τέλεια να μη γίνεται...

    καλό ταξίδι... κ μια επιστροφή γεμάτη από αξέχαστες εμπειρίες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. γεια σου ζουζουνίτσα μου...

    σε περιμένω...

    ;)

    φιλιά βρόχινα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μικρη Αμαρτία αυτο πιστεύω και γω...θα περάσω τέλεια αυτές τις διακοπές!!!Ευχαριστώ για τις ευχές....και οταν επιστρέψω θα σου τα πω...όλα....Φιλάκια μωρό μου και προσοχή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Και μ ανοιχτή αγκαλιά ελπίζω Βροντη μου!!!Σου ερχομαι!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Έχεις φτιάξει ένα όμορφο, άυλο σπίτι εδώ, μπράβο!


    Πήρε πάλι να βρέχει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ευχαριστώ Harry !!!
    Και δω..βρέχει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. καλο σου ταξίδι καλά να περάσεις
    τα λέμε .

    καλη σου νύχτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή










Εγώ..
Είμαι μια συναισθηματική, ανόητη..
Μια μπερδεμένη, αναποφάσιστη
Μια τρελή που δένεται με ανθρώπους, πράγματα και καταστάσεις..
Δένεται με το παρελθόν και αδυνατεί να προχωρήσει..
Ντρέπομαι γι’ αυτή την εμμονή, γιατί βλέπω πως δεν κάνει καλό..
Ακόμη και τα ασήμαντα δεν μπορώ να τα αφήσω πίσω..
Ούτε κακία κρατώ σε όσους με πλήγωσαν με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο..
Ούτε το τέλος αντιλαμβάνομαι όταν έρθει..
Το αρνούμαι και επιμένω να ανάβω τα κεριά που μου σβήνει ο άνεμος..

Είμαι μια αθεράπευτη ονειροπόλα
Κι αν μένω με τα πόδια κολλημένα στη γη, δεν περιμένω λύπηση ή οίκτο
Το δικό μου παραμύθι ακόμα το ψάχνω
Και δεν χαρίζομαι ούτε πουλιέμαι ούτε δανείζομαι..
Είμαι καλά με αυτά που έχω και μ’ εκείνα που κυνηγώ
Πάντα είμαι ειλικρινής και ας έχω να αντιμετωπίσω όλο το ψέμα του κόσμου
Δεν θα αλλάξω για κανέναν που δεν μου μοιάζει
Θα τον εκτιμήσω γι’ αυτό που είναι αλλά δεν μπορώ να του κάνω τη χάρη ν’ αλλάξω
Και ίσως ακόμη κι αν το ήθελα.. δεν νομίζω οτι είναι εφικτό..
Προσπαθώ να εξωθήσω τον κόσμο μου στα άκρα του
Όσο μπορώ για να φτάσω κοντά σε όσα θεωρώ ιδανικά
Κάπου κάπου σκέφτομαι πως θα ήταν πολύ πιο εύκολο
Αν ήμουν διαφορετική..
Αν ήμουν σαν όλους τους άλλους..
Αν τα πέρναγα όλα εύκολα χωρίς να με αγγίζει τίποτα..
Ίσως και να υπάρχουν άτομα εκεί έξω που με βλέπουν έτσι
Εκείνοι που βλέπουν την προσποιητά αδιάφορη μάσκα που φοράω κατα καιρούς
Και με βαφτίζουν αναίσθητη
Μ’ αυτούς δεν θα έπρεπε καν να ασχοληθώ
Μα να που είμαι φτιαγμένη έτσι.. ώστε να με νοιάζει
Όχι, ξέρεις κάτι? Δεν το μετανιώνω αυτό
Ξέρω τι είμαι και δεν θα μπω στον κόπο να το αποδείξω σε κανέναν
Είμαι καλά.. είμαι καλά.. είμαι καλά..
Μα δυσκολεύομαι τόσο να καταλάβω..
Κάποια πράγματα απλά δεν τα χωράει ο νους μου

Τους φοβάμαι τους ανθρώπους που δεν είναι σαν εμένα..

Αλκυόνη Παπαδάκη




47_nw.jpg













Μια γλυκιά βραχνή τσακισμένη μελωδία..


Αφιερωμένη εξαιρετικά... σ' αυτούς που χάθηκαν στους δρόμους της ζωής..





Ίσως... γιατί νόμιζαν... πως η περιπλάνηση έκρυβε την απάντηση που γύρευαν..!


Ίσως... γιατί δε γούσταραν καμιά απάντηση..!


Ίσως... γιατί δεν είδαν πουθενά... κάποιο σήμα για να οδηγηθούν..


κάποιο στέγαστρο... για να κρύψουν... έστω και προσωρινά τα όνειρά τους..!





Ίσως γιατί________ Αγάπησαν πολύ.... !!





AΛΚΥΟΝΗ..

-------------------------
dark.gif

 Μην μιλάς για αγάπες που πεθάναν.
Μην ζητάς έρωτες που έχουν ήδη σβήσει.
Μην αναζητάς πάθη που,ίσως,ποτέ δεν υπήρξαν.
Μην με ψάχνεις.
Με σκότωσες εκείνη την νυχτιά, που το φεγγάρι έκλαιγε στο πλάι μου και ο ουρανός, μαυροφορεμένος, με έθαβε με όσα αστέρια είχαν απομείνει.
 Δεν θυμάσαι?
Εκεί ήσουν...με δυο ρόδα στο ένα χέρι, σάπια.. ..από ψέματα και υποσχέσεις της στιγμής.
Στο άλλο χέρι κρατούσες ένα μαχαίρι. Δεν θυμάσαι?
Με αυτό το μαχαίρι κομμάτιασες τα όνειρα μου..
Δεν θυμάσαι?
Ακόμη υπάρχουν κάποια κομμάτια, σκορπισμένα στο χαλί εκείνο, που μου έπιανες το χέρι μου έλεγες πως θα ταξιδεύουμε μαζί στον ουρανό και στον χρόνο.
Κάποια τα μάζεψα σιγά-σιγά και κάπου στην διαδρομή, αναστήθηκα..
Μην με ψάχνεις.
Έφυγα.
ΦΑΝΗ Π.

Οι άνθρωποι το πιο συχνά
δεν ξέρουν τι να κάνουνε τα χέρια τους

Τα δίνουν - τάχα χαιρετώντας - σ' άλλους

Τ' αφήνουνε να κρέμονται σαν αποφύσεις άνευρες

Ή - το χειρότερο -

τα ρίχνουνε στις τσέπες τους
και τα ξεχνούνε

Στο μεταξύ ένα σωρό κορμιά μένουν αχάιδευτα

Ένα σωρό ποιήματα άγραφα








Σ' αγαπώ μα δε χωράει πουθενά να σου το γράψω


θα στο πω κι ύστερα άλλο να μιλώ θα πάψω.




7 Μαΐου 2007 .Πηγή Καφετζοπούλου.

Aφού εγώ νιώθω πως είσαι εδώ, πρέπει κι εσύ να μη νιώθεις ότι λείπω. ...
Φεγγάρια είμαστε...
κομμένα στα δυο
Γεννάμε θολό φως... παγωμένες ψυχές κουβαλάμε
Ο χρόνος σταμάτησε σε μια λάθος λέξη...
Τα φιλιά δεν αφήνουν πια σημάδια
Η μοναξιά ξεκίνησε το ταξίδι της
στα γκρίζα μονοπάτια που της φτιάξαμε...
Κι εσύ ακόμα σιγοψιθυρίζεις κάποιους στίχους
που δεν έγραψα για σένα...
Χρήστος Καριώτης.
Φεύγω και σε παίρνω μαζί μου.
Θα θυμάμαι πάντα τα βουρκωμένα τούτη την ώρα μάτια σου, το θλιμμένο βλέμμα σου.
Ποιός ξέρει τι είναι αυτό που αποφασίζει τώρα για λογαριασμό μου!
Φεύγω, αλλά να ξέρεις θα σε αγαπώ πάντα.
Όταν βραδιάζει εκεί που πάω, το φεγγάρι θα'ρχεται προς εσένα...
κι εγώ, κάθε βράδυ θα το ακολουθώ...
Θα παίρνω το δρόμο του φεγγαριού και θα πέφτω στην αγκαλιά σου...
Ό. Αβρααμίδης

Κάποια ερωτεύτηκε τον κηπουρό των άστρων και δεν μπορεί να ζήσει πια χωρίς αυτόν.
Μαζί του όμως να σμίξει δεν είναι δυνατόν.
Τεράστια η απόσταση που τους χωρίζει.
Η μοίρα της ορίζει να μην τον δει ποτέ.
Στη γη ξαπλώνει, παραδίνεται ανάσκελα στη γύρη των ουράνιων λουλουδιών
και
άγρια χαράματα, χαράζει στο χαρτί τούτο το μήνυμα:
Γύρνα ξανά σε μένα, νύχτα μου, τυφλός θα μείνω δίχως το σκοτάδι σου.
Αργύρη Χιόνη

Tα τραγούδια δεν είναι άνθρωποι, αλλά θεία πλάσματα.
Αγαπήστε με τους λες και σ' αγαπάνε.