Μίκρυναν τα όνειρά μου...
Περιορίστηκαν σε ένα...
Εσένα...

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009

Ένα όνειρο που αρνείται ότι είναι μόνο ένα όνειρο ...

wulla87.jpg
Μακάρι να μπορούσα να βρω χιλιάδες τρόπους για να σου πω ότι μου λείπεις ..

Να κοιτάξω στα μάτια σου και καταλάβω ότι και για σένα είναι το ίδιο ..
Και να σ 'αγαπώ ..
Κοντά το ένα στο άλλο ..

Μα αν μ ' έχεις ξεχάσεις .........
Κοίταξε τον ουρανό και αναζήτησε ένα αστέρι που λάμπει λιγότερο ...
Θα είναι Εγώ!
Που χάνομαι στη μελωδία από αυτές τις σημειώσεις ...

26 σχόλια:

  1. ένα όνειρο που γίνεται αστέρι αληθινό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. .....και το πρωι χάνετε οπως ολα τα αστέρια!
    Καλησπέρα όμορφε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. kai anti na breis xiliades tropous na tou peis oti sou leipei...den ginete na vreis ena, kai na tou to peis apla???
    ksero pos aftos o enas einai kai o pio diskolos :-)
    kali sinexeia,
    argyris

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. argyrios ..
    καλα τα λες...αλλά αν δεν τον βρίσκεις πουθενά;
    πως να του το πεις έστω έτσι απλά;...
    Αρα εχω ακόμα δρόμο....
    Καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. xmmm tote ase afton na psaksei na se vrei...
    allios an to exei i moira sas tha sinantitheitai tixaia..allios...pame gia alla :-)
    kali sou nixta

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ψιθύρισέ το.Μέσα απ΄τις σιωπές σου
    Κάτω από έναν έναστρο ουρανό

    Στην άπλα του καλοκαιριού
    Ένα καυτό απομεσήμρο

    Αν σου λείπει
    Κι αν λείπεις κι εσύ σ΄αυτό τ΄αστέρι
    Κάποια νυχτιά θα σμίξετε ξανά
    Γιατί η έλλειψη δεν αντέχεται για πολύ

    Κι έτσι θα σε ψάξει το αστέρι σου
    και το όνειρό σου
    Για να σου ψιθυρίσει
    "Μου έλειψες.Γιατί θαρρώ πως σ΄αγαπάω..."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. argyrios ..
    είναι παιδί μου σαν να λέμε ..
    Ζήσε Μαι μου να φας τριφυλι...
    α στον καλύτερα..
    Μια χαρά παραμιλάω μοναχια μου..
    άσε που μ αρέσει κιόλας!!!
    :)
    :)
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. xmmm
    akougete poliploko,
    opote to afino kalitera...
    kai ego gia afto paramilao monos xixi
    otan paramilas monos sou elpizeis na min se akoune alla olo kai kanenas perastikos tha perasei :-)
    kalo vradi

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. anima...
    Έτρεξα να τον προλάβω. Σε ένα λεπτό ακριβώς απ' την στιγμή που με προσπέρασε.
    Άδικα περιμένω!
    Η αλήθεια, λένε, πονάει.
    Όμως δεν λένε ποιον!
    Καλό σου βράδυ μάτια μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. argyrios...
    άντε γεια σου παλικάρι μου...στα λόγια μου έρχεσαι και χαίρομε που συμφωνούμε....Καλό σου βράδυ και θα περνώ τώρα που βρεθήκαμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. :)
    :)
    :)
    και ο χαμένος τα παίρνει όλα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Όσα η αγάπη ονειρεύεται,
    τα αφήνει όνειρα η ζωή.
    Μα όποιος στ'αλήθεια ερωτεύεται
    κάνει τον πόνο προσευχή,
    βαρκούλα κάνει το φιλί
    και ξενιτεύεται.
    Για μας που ταξιδεύουμε με όνειρα μικρή μου...
    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Κι αν σ' αγαπώ δεν σ' ορίζω
    δάκρυα ποτίζω τον ουρανό.

    Πού ταξιδεύεις και γελάς
    πες μου γιατί δεν μ' αγαπάς
    μ' άστρα κεντώ τα μαλλιά σου
    μα την καρδιά σου δεν την κρατώ.

    Κι αν σ' αγαπώ δεν σ' ορίζω
    μήτε κι ελπίζω να γιατρευτώ....

    Γλυκό ξημέρωμα Βούλα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Και όσο σβήνω ... τόσο δίνω... καθώς κάθε αχτίδα μου γίνεται αγάπη που μοιράζεται απλόχωρα σε όσους πεινούν και διψούν για λίγο φως στο σκοτάδι...

    Φιλί και γλυκές καλημέρες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ένα όνειρο, που αρνείται ότι είναι μόνο ένα όνειρο...

    ένα όνειρο, δε θα μείνει για κανέναν... ένα όνειρο, το βλέμμα σου... κοίτα, κάπου βαθιά βρίσκονται τα μάτια που ψάχνεις... κάπου βαθιά βρίσκονται όλοι οι λόγοι, που υπάρχεις, που μεθάς, που σε κάνουν να μαγευτείς ξανά... κοίτα, εκεί βαθιά...

    την καλησπέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Εγώ που ήθελα να σχολιάσω στο από πάνω κείμενο τι να κάνω;

    Το βρήκα πολύ αληθινό και φυσικά δυναμικό!!!

    Respect ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. καλές διακοπές να έχεις Αναστασία μου και καλα να περάσεις!!!Φιλιά και την αγάπη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Οδοιπόρε μου...
    μια μικρή αχτίδα σου κράτησε και για μένα...
    στο σκοτάδι πορεύομαι!
    Καλό μας βράδυ τώρα πια,είναι η ώρα που βγάζω σεργιάνι τα όνειρα μου...:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Περιπλανωμενη καρδιά μου...
    κοιτάζω εκει....αλλά το μόνο που βλέπω ειναι η μορφή σου...μικρέ πειρασμέ...εσυ μαγεύεις!!
    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. καμιά φορά αν τα όνειρά μας δεν γίνονται κουβαλάμε όλη τη ζωή μας εκεί στα όνειρα
    το κακό είναι ότι πολλές φορές μένουμε μόνοι

    καλή σου νύχτα καλή μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Μα μπορείς να εκφραστείς και δω ελεύθερα thesikaleon...
    πλάκα έχουμε όμως..
    ολα τα είχαμε ο φερετζές μας έλειπε και αρχίσαμε να μαλώνουμε για διαδικτυακούς γκόμενους τάχα μου....
    Αχ βρεμένη σανιδά που θέλουν μερικές...αχ...
    Καλό σου βράδυ καλέ μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Γιαννη μου...
    πολλές φορές ειναι προτιμότερο να μένουμε μόνοι με τα όνειρα μας...
    γιατί αν τα ζήσουμε θα χάσουν την μαγεία τους.
    Κι αυτή την μαγεία έχουμε ανάγκη στην σκληρή πραγματικότητα μας!
    Καληνύχτα και καλό Σ.Κ.!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Το όνειρό μου είναι παντοτινό....
    Μα δεν αρνούμαι πως είναι όνειρο...
    Είναι και κάτι ακόμη!!!
    Το αστέρι σου λάμπει πολύ,,,
    άλλα δεν φαίνονται...


    Που είναι το κλειδί;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. για σένα βούλα

    σε γνώρισα περίεργα σαν ένα αγριολούλουδο
    που ύπαρχοι σε έναν απόκρημνο γκρεμό
    σε κοιτώ αλλά δεν μπορώ να σε ακουμπήσω
    εγώ εκεί μακριά στον γκρεμό
    σαν την μύρα που μου πεζή κρυφτό

    ΑπάντησηΔιαγραφή










Εγώ..
Είμαι μια συναισθηματική, ανόητη..
Μια μπερδεμένη, αναποφάσιστη
Μια τρελή που δένεται με ανθρώπους, πράγματα και καταστάσεις..
Δένεται με το παρελθόν και αδυνατεί να προχωρήσει..
Ντρέπομαι γι’ αυτή την εμμονή, γιατί βλέπω πως δεν κάνει καλό..
Ακόμη και τα ασήμαντα δεν μπορώ να τα αφήσω πίσω..
Ούτε κακία κρατώ σε όσους με πλήγωσαν με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο..
Ούτε το τέλος αντιλαμβάνομαι όταν έρθει..
Το αρνούμαι και επιμένω να ανάβω τα κεριά που μου σβήνει ο άνεμος..

Είμαι μια αθεράπευτη ονειροπόλα
Κι αν μένω με τα πόδια κολλημένα στη γη, δεν περιμένω λύπηση ή οίκτο
Το δικό μου παραμύθι ακόμα το ψάχνω
Και δεν χαρίζομαι ούτε πουλιέμαι ούτε δανείζομαι..
Είμαι καλά με αυτά που έχω και μ’ εκείνα που κυνηγώ
Πάντα είμαι ειλικρινής και ας έχω να αντιμετωπίσω όλο το ψέμα του κόσμου
Δεν θα αλλάξω για κανέναν που δεν μου μοιάζει
Θα τον εκτιμήσω γι’ αυτό που είναι αλλά δεν μπορώ να του κάνω τη χάρη ν’ αλλάξω
Και ίσως ακόμη κι αν το ήθελα.. δεν νομίζω οτι είναι εφικτό..
Προσπαθώ να εξωθήσω τον κόσμο μου στα άκρα του
Όσο μπορώ για να φτάσω κοντά σε όσα θεωρώ ιδανικά
Κάπου κάπου σκέφτομαι πως θα ήταν πολύ πιο εύκολο
Αν ήμουν διαφορετική..
Αν ήμουν σαν όλους τους άλλους..
Αν τα πέρναγα όλα εύκολα χωρίς να με αγγίζει τίποτα..
Ίσως και να υπάρχουν άτομα εκεί έξω που με βλέπουν έτσι
Εκείνοι που βλέπουν την προσποιητά αδιάφορη μάσκα που φοράω κατα καιρούς
Και με βαφτίζουν αναίσθητη
Μ’ αυτούς δεν θα έπρεπε καν να ασχοληθώ
Μα να που είμαι φτιαγμένη έτσι.. ώστε να με νοιάζει
Όχι, ξέρεις κάτι? Δεν το μετανιώνω αυτό
Ξέρω τι είμαι και δεν θα μπω στον κόπο να το αποδείξω σε κανέναν
Είμαι καλά.. είμαι καλά.. είμαι καλά..
Μα δυσκολεύομαι τόσο να καταλάβω..
Κάποια πράγματα απλά δεν τα χωράει ο νους μου

Τους φοβάμαι τους ανθρώπους που δεν είναι σαν εμένα..

Αλκυόνη Παπαδάκη




47_nw.jpg













Μια γλυκιά βραχνή τσακισμένη μελωδία..


Αφιερωμένη εξαιρετικά... σ' αυτούς που χάθηκαν στους δρόμους της ζωής..





Ίσως... γιατί νόμιζαν... πως η περιπλάνηση έκρυβε την απάντηση που γύρευαν..!


Ίσως... γιατί δε γούσταραν καμιά απάντηση..!


Ίσως... γιατί δεν είδαν πουθενά... κάποιο σήμα για να οδηγηθούν..


κάποιο στέγαστρο... για να κρύψουν... έστω και προσωρινά τα όνειρά τους..!





Ίσως γιατί________ Αγάπησαν πολύ.... !!





AΛΚΥΟΝΗ..

-------------------------
dark.gif

 Μην μιλάς για αγάπες που πεθάναν.
Μην ζητάς έρωτες που έχουν ήδη σβήσει.
Μην αναζητάς πάθη που,ίσως,ποτέ δεν υπήρξαν.
Μην με ψάχνεις.
Με σκότωσες εκείνη την νυχτιά, που το φεγγάρι έκλαιγε στο πλάι μου και ο ουρανός, μαυροφορεμένος, με έθαβε με όσα αστέρια είχαν απομείνει.
 Δεν θυμάσαι?
Εκεί ήσουν...με δυο ρόδα στο ένα χέρι, σάπια.. ..από ψέματα και υποσχέσεις της στιγμής.
Στο άλλο χέρι κρατούσες ένα μαχαίρι. Δεν θυμάσαι?
Με αυτό το μαχαίρι κομμάτιασες τα όνειρα μου..
Δεν θυμάσαι?
Ακόμη υπάρχουν κάποια κομμάτια, σκορπισμένα στο χαλί εκείνο, που μου έπιανες το χέρι μου έλεγες πως θα ταξιδεύουμε μαζί στον ουρανό και στον χρόνο.
Κάποια τα μάζεψα σιγά-σιγά και κάπου στην διαδρομή, αναστήθηκα..
Μην με ψάχνεις.
Έφυγα.
ΦΑΝΗ Π.

Οι άνθρωποι το πιο συχνά
δεν ξέρουν τι να κάνουνε τα χέρια τους

Τα δίνουν - τάχα χαιρετώντας - σ' άλλους

Τ' αφήνουνε να κρέμονται σαν αποφύσεις άνευρες

Ή - το χειρότερο -

τα ρίχνουνε στις τσέπες τους
και τα ξεχνούνε

Στο μεταξύ ένα σωρό κορμιά μένουν αχάιδευτα

Ένα σωρό ποιήματα άγραφα








Σ' αγαπώ μα δε χωράει πουθενά να σου το γράψω


θα στο πω κι ύστερα άλλο να μιλώ θα πάψω.




7 Μαΐου 2007 .Πηγή Καφετζοπούλου.

Aφού εγώ νιώθω πως είσαι εδώ, πρέπει κι εσύ να μη νιώθεις ότι λείπω. ...
Φεγγάρια είμαστε...
κομμένα στα δυο
Γεννάμε θολό φως... παγωμένες ψυχές κουβαλάμε
Ο χρόνος σταμάτησε σε μια λάθος λέξη...
Τα φιλιά δεν αφήνουν πια σημάδια
Η μοναξιά ξεκίνησε το ταξίδι της
στα γκρίζα μονοπάτια που της φτιάξαμε...
Κι εσύ ακόμα σιγοψιθυρίζεις κάποιους στίχους
που δεν έγραψα για σένα...
Χρήστος Καριώτης.
Φεύγω και σε παίρνω μαζί μου.
Θα θυμάμαι πάντα τα βουρκωμένα τούτη την ώρα μάτια σου, το θλιμμένο βλέμμα σου.
Ποιός ξέρει τι είναι αυτό που αποφασίζει τώρα για λογαριασμό μου!
Φεύγω, αλλά να ξέρεις θα σε αγαπώ πάντα.
Όταν βραδιάζει εκεί που πάω, το φεγγάρι θα'ρχεται προς εσένα...
κι εγώ, κάθε βράδυ θα το ακολουθώ...
Θα παίρνω το δρόμο του φεγγαριού και θα πέφτω στην αγκαλιά σου...
Ό. Αβρααμίδης

Κάποια ερωτεύτηκε τον κηπουρό των άστρων και δεν μπορεί να ζήσει πια χωρίς αυτόν.
Μαζί του όμως να σμίξει δεν είναι δυνατόν.
Τεράστια η απόσταση που τους χωρίζει.
Η μοίρα της ορίζει να μην τον δει ποτέ.
Στη γη ξαπλώνει, παραδίνεται ανάσκελα στη γύρη των ουράνιων λουλουδιών
και
άγρια χαράματα, χαράζει στο χαρτί τούτο το μήνυμα:
Γύρνα ξανά σε μένα, νύχτα μου, τυφλός θα μείνω δίχως το σκοτάδι σου.
Αργύρη Χιόνη

Tα τραγούδια δεν είναι άνθρωποι, αλλά θεία πλάσματα.
Αγαπήστε με τους λες και σ' αγαπάνε.